عين حال روح مطلب در همه يكسان بوده ، و مفاد همه يكى است . ( اين كه نخست قسمت اول خطبه شقشقيه را كه حضرت از ماجراى غصب خلافتش توسط ابو بكر و عمر و عثمان سخن مىگويد و از جريان سقيفه بنى ساعده و شورائى كه عمر تشكيل داد ، و با زد و بند سياسى خلافت را به ديگران كه مىخواستند ، سپردند ، ناله مىكند ، از نهج البلاغه سيد رضى نقل مىكنيم و سپس شما خوانندگان با آنچه در منابع ديگران از هم عصران او آمده است مقايسه نمائيد تا تفاوت الفاظ و جملات آن را به خوبى دريابيد ، توضيح مىدهيم كه ما فقط آن قسمت خطبه را كه از نهج البلاغه نقل مىشود ترجمه مىكنيم و به ترجمه بقيه كه تقريبا همين معنى را مىدهد نمى پردازيم ) . خطبهء شقشقيه در نهج البلاغه « اما و اللّه لقد تقمصها ابن ابى قحافة « 1 » و انه ليعلم ان محلى منها محل القطب من الرحى ، ينحدر عنى السيل ، و لا يرقى الى الطير ، فسدلت دونها ثوبا ، و طويت عنها كشحا ، و طفقت ارتأى بين أن اصول بيد جذاء او اصبر على طخية عمياء يهرم فيها الكبير ، و يشيب فيها الصغير ، و يكدح فيها مؤمن حتى يلقى ربه . فرأيت ان الصبر على هاتا احجى ، فصبرت و فى العين قذى ، و فى الحلق شجى ، ارى تراثى نهبا ، حتى مضى الاول لسبيله فادلى بها الى فلان بعده ، ثم تمثل بقول الأعشى . شتان ما يومى على كورها * و يوم حيان اخى جابر

--> ( 1 ) - نسخه شرح ابن ابى الحديد چنين است ، ولى در بعض از نسخه‌ها « فلان » آمده است .